Opis

To jest Konder Binda – synek z Gōrnego Ślōnska, z wiejskij dziedziny, wychowany w biydzie, bez żodnych wygód i przeklasów.  Wiym, kim żech jest, skõnd żech prziszeł i jak mōm żyć, żebych tu przetrwoł. Bo wto tu chce prowdziwie, po ślōnsku żyć, musi sie przirychtować na marny żywot. A jak gymby niy bydzie ôtwiyroł to bydzie mioł jako taki pokój. Jedno z dwupo ludzku żyć i być ubijanym, abo na kolanach i zlizywać miody. Za tela mi sie starzik nagodali i na tela żech już świat dokoła poznoł, iżech doszeł do tej smutnej prowdy. Co dużo godać to ziymia utropionych ludzi, ód wieków zawdy we cudzych wyndzidłach, na kierej trzeja dobrze pozorować, co pedzieć i jaki zrobić krok, żeby se niy nawarzić gorzkigo piwa, abo niy stracić marnie życio. Nasi tata, Jakob, to byli łaziski bergmön, sztajger na „Brade-grube”, ale jo jich niy zaznoł, bo wczas pominyli. Wiym ino z rodzinnych ósprowek, że podwiyl żyli, to ôni ze swojich zarobio-nych geltakow familijo kormili, ódziywali i opłocali. Godali, że żyli wtynczos w dobrym bycie. Wszystko sie to ôroz ôdmiyniło, jak tata niyszczyśliwie pominyli.

[Z rodziału I]